മലയാളിയുടെ ആടുജീവിതങ്ങൾ

 മലയാളിയുടെ ആടുജീവിതങ്ങൾ 

മലയാളത്തിലെഴുതപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ ആടുജീവിതം ബഷീറിന്റേതാണ്.അതാണ് പാത്തുമ്മായുടെ ആട്.അതു മലയാളനാട്ടിലെആടുജീവിതമാണ്.ബെന്യാമിന്റേത് മരുഭൂമിയിലേതും.മലയാളവായനക്കാരെ ചവിട്ടിയുണർ ത്തിയെന്നതാണ് രണ്ടു കൃതികളും പങ്കിടുന്ന സമാനത.

ബഷീറിന്റെ ആട് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റേയും അവകാശബോധത്തിന്റേയും പ്രതീകമാണ്.മനുഷ്യനെ പഠിപ്പിക്കുന്ന മൃഗം.അരനൂറ്റാണ്ടിലേറെയായി മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ അതു മേഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്.‘കെട്ടിയിടുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലാത്ത എന്തും തിന്നുന്ന‘ ആട്.മലയാളിയുടെ സാഹിത്യത്തിന്റേയും സംസ്കാരത്തിന്റേയും ആരോഗ്യരഹസ്യങ്ങളിലൊന്ന് ഈയാടിന്റെ പാലാണ്.ഈയാടാണ് മലയാളത്തിലെ പിള്ളാരെ ആദ്യം ചവിട്ടിയുണർത്തിയത്.മുറ്റത്തെചപ്പുകൾ വൃത്തിയാക്കിയത്.ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അതൊരു വലിയ പ്രപഞ്ച രഹസ്യത്തെ ഗർഭം ധരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ആർക്കും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല. സാഹിത്യത്തിലെ മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃതത്വത്തെ തകർത്തത് ഈയാടാണ്.മറ്റേതൊരു നായകനും നായികക്കുമൊപ്പമോ അതിലപ്പുറമോ ശിരസ്സുയർത്തിയാണ് ഈ മനുഷ്യ്യേതരനായിക വിലസുന്നത്.ഞങ്ങളും കൂടി ഈ ഭൂമിയുടെ അവകാശികളാണെന്ന പ്രഖ്യാപനം ഇനിയാർക്കും ചെവിക്കൊള്ളാതിരിക്കാനാവില്ല.

ആടുജീവിതത്തിലേക്കുള്ള ക്ഷണമാണ് ബഷീറിന്റെ കൃതിയെങ്കിൽ അതിൽനിന്നുള്ള പലായനമാണ് ബെന്യാമിന്റെ കൃതി.ബെന്യാമിന്റെ ആടുകൾക്ക് അറവുമൃഗമെന്നും അടിമത്തമെന്നും മാത്രമേ അർത്ഥമുള്ളൂ.മനുഷ്യനോ മൃഗത്തിനോ അഭികാമ്യമല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ.അറവുമൃഗമായിത്തീരേണ്ടിവന്ന മനുഷ്യവിധിയും ക്രൂരതയുമാണ് ആടുജീവിതം ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്.

ആടിന് ബലിയാടെന്ന അർത്ഥത്തിന്റെ ദുരന്തഛായ കൂടെയുണ്ട് എപ്പോഴും.പാപപുണ്യങ്ങളുടെ കറുപ്പും വെളുപ്പും അടയാളമായി പേറുന്ന മൃഗമാണത്.മതപരമായി വിശുദ്ധമെന്നു സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട രക്തസാക്ഷിത്വമാണ് ആടിന്റേത്.മരണത്തിലൂടെ(കൊലചെയ്യെപ്പെടുന്നതിലൂടെ)അമരത്വംനേടലാണ് രക്തസാക്ഷിത്വം .തനിക്കുവേണ്ടിയല്ലാതുള്ള ജീവൻ ത്യജിക്കൽ.നബി മകനു പകരം ആടിനെയാണ് ദൈവത്തിനു ബലി നൽകുന്നത്.ബലിയാകലിലെ വഞ്ചന മറച്ചുവക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് വിശുദ്ധപദവിയിലൂടെ.ഒന്നിനെ രക്ഷപ്പെടുത്താൻ മറ്റൊന്നിന്റെ ജീവനെടുക്കുന്ന വഞ്ചന.രക്തസാക്ഷിത്വം അശ്ലീലമാണെന്നതിനു (ടി.ശ്രീവത്സൻ)വേറെ തെളിവുവേണ്ട.അതുകൊണ്ട് ബലിയാടിന് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ട മൃഗമെന്ന ഗൂഡാർത്ഥം കൂടിയുണ്ട്.ആടുജീവിതം വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതമാണ്.വഞ്ചനയെത്തന്നെ പുണ്യമായി കൊണ്ടാടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരുടെ ജീവിതം.അടിച്ചെൽ‌പ്പിക്കപ്പെട്ട പരമ്പരാഗത രൂപകങ്ങളെയെല്ലാം കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു സ്വതന്ത്രമാകുന്നു പാത്തുമ്മയുടെ ആട്.അതു മതമില്ലാത്ത ജീവനാകുന്നു.

ആശയ വിനിമയങ്ങൾ അസാധ്യമായ ഒരു ലോകത്തെ ഒറ്റപ്പെടലാണ് ‘ആടുജീവിതം‘.വിനിമയങ്ങളുടെ സൌന്ദര്യലോകമാണ് പാത്തുമ്മയുടെ ആടിൽ.അവിടെ എല്ലാ‍വർക്കും അന്യോന്യവിനി മയങ്ങളുണ്ട്.കോഴി,പൂച്ച,ആട്,അണ്ണാൻ,കാക്ക പരുന്ത്,മനുഷ്യർ അങ്ങനെ ..എല്ലാവർക്കും.സ്നേഹവും പരിഭവങ്ങളും തർക്കങ്ങളും അധികാരങ്ങളും അവർ വിനിമയം ചെയ്യുന്നു.റിയാദിൽ എത്തിയ നജീബിന് അയാളുടെ അറബാബുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ വഴിയില്ലായിരുന്നു.അതയാളുടെ ജീവിതദുരന്തത്തിന്റെ തുടക്കമാകുകയാണ്.അടിമപ്പണി(ആടുജീവിത)ത്തിലേക്കാണയാൾ എടുത്തെറിയപ്പെടുന്നത്.മറ്റൊരാളുടെ വിധിയാണ് താനേറ്റെടുക്കുന്നതെന്ന് അവസാനം വരെ അയാളറിഞ്ഞില്ല.

അധികാരത്തിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ വിനിമയങ്ങൾ മാത്രമേ ആടുജീവിതത്തിലുള്ളൂ.അറബാബിന്റെ അധികാരം മൃഗങ്ങലളെമാത്രമല്ലെ മനുഷ്യനെപ്പൊലും കൊല്ലാൻ മടിക്കാത്തതാണ്.അവിടെ ചോദ്യങ്ങളില്ല.വിനിമയങ്ങൾ അസാധ്യമാക്കുന്ന അധികാരത്തിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ് അവിടെ.വിനിമയങ്ങളില്ലായ്മ പരമാധികാരത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.അതിനെയാണ് വിധിയായി സ്വീകരിക്കേണ്ടി വരുന്നത്.പരമാധികാരത്തെ ശിഥിലമക്കുകായും തങ്ങളുടെ വിധിസ്വയം തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു പാത്തുമ്മയുടെ ആടിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ.

വ്യക്തിസ്വത്വം നശിക്കുന്ന സന്ദർഭത്തിലാണ് ആടുകളുമായി നജീബ് അടുപ്പത്തിലാവുന്നത്.മൃഗമായിത്തീർന്നു കൊണ്ട് മൃഗങ്ങളൂമായി സംവദിക്കലാണത്.ആടുകൾക്കയാൾ സുഹൃത്തുക്കളൂടേയും പരിചയക്കാരുടേയും പേരിടുന്നു.മേരിമൈമുന,പോച്ചക്കാരിരമണി,അറവുറാവുത്തർ,ഇണ്ടിപ്പോക്കർ,ഞണ്ടുരാഘവൻ,പരിപ്പു വിജയൻ , അമ്മിണി,ചക്കി എന്നിങ്ങനെ.ആടുമായി ശാരീരികബന്ധം പോലും പുലർത്തുന്നുണ്ടയാൾ.

മലയാളം പച്ചയോടെ നിൽക്കുന്നത് അകലെ ഒരു മരുഭൂമിയുള്ളതുകൊണ്ടുകൂടിയാണ്.മരുഭൂമിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപരജീവിതം കൂടിയുണ്ട് മലയാളിക്ക്.അതാണ് ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്ന നമ്മുടെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളേക്കാൾ യഥാർത്ഥമായത്.ബഷീറിന്റെ കേരളീയമായ സ്ഥലകാലങ്ങൾക്കൊപ്പം ബെന്യാമിൻ വരച്ചിടുന്ന  മരുഭൂമിയിലെ സ്ഥലകാലങ്ങളും മലയാളി ഹൃദയത്തോടു ചേർക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

 ജീവിതത്തിന്റെ പളപളപ്പുകളല്ല അതിന്റെ മറുപുറമാണ് ബഷീറിനു പ്രമേയമായത്.ജീവിതത്തിൽ നിന്നു ചീന്തിയെടുത്ത ഏട് എന്ന എം.പി പോളിന്റെ വിശേഷണം ‘ബാല്യകാലസഖിക്കു മാത്രമല്ല ചേരുക.വക്കിൽ രക്തം പുരണ്ട വാക്കുകൾ കൊണ്ടാണ് മുഴുവൻ കൃതികളുടേയും വാസ്തുശില്പം.ബഷീറിന്റെ ഈ തുടർച്ച ബെന്യാമിനിലുമുണ്ട്.ഗൾഫ് സ്വപ്നങ്ങളുടെ മറുപുറമാണ് മറയില്ലാതെ ബെന്യാമിൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.മൂടിവയ്ക്കപ്പെട്ട കെട്ടകാഴ്ചകളെ അനാവൃതമാക്കൽ.ഇതു ജീവിതമാണെന്നു വിശ്വസിക്കാനുള്ള പ്രയാസമാണ് വയനക്കാരൻ നേരിടുക.ഭാവനയെ വെല്ലുന്ന യഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ പ്രഹേളികാസ്വഭാവമാണ് നമ്മുടെ ഉറക്കം കെടുത്തുക.

ബാല്യകാലസഖിയും ശബ്ദങ്ങളും തിന്നുകൊണ്ട് (ആടിനെ തീറ്റിക്കുന്നു ബഷീർ)എഴുത്തുകാരന്റെ പൊങ്ങച്ചങ്ങളെ തകർത്തത് പാത്തുമ്മയുടെ ആടാണ്.വിശപ്പിനു പരിഹാരമായി തന്റെ കൃതികൾ തിന്നാൻ കൊടുത്ത എഴുത്തുകാരനാണു ബഷീർ.വിറ്റു കാശാക്കുവാൻ അനിയനും കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. എഴുത്തിന്റെ ഭൌതികമൂല്യത്തെയും ബഷീർ വിലമതിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നർത്ഥം.വിശപ്പണ് എഴുത്തുകാരന്റെ മുന്നിലെ വലിയ പ്രശ്നമെന്നു ഊന്നിപറഞ്ഞ പുരോഗമനസാഹിത്യനിലപാടിനും മുന്നേപോയി ബഷീർ.വിശപ്പും അടിമത്തവും പഴഞ്ചൻ വിഷയങ്ങളായെന്ന പൊങ്ങച്ചത്തെ തകർക്കുകയാണ് ബെന്യാമിന്റെ ആടുജീവിതം.പലരും കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചതോ പറയാൻ മടിച്ചതോ ആയ പ്രശ്നങ്ങളെ അതു മുഖാമുഖം നിർത്തുന്നു.

എഴുത്തുകാരന്റെ ദന്തഗോപുരങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ വിലപ്പോകാത്തതിനുവലിയൊരു കാരണക്കാരൻ ബഷീറാണ്.ഭാഷക്കു ജീവിതവുമായുള്ള ബന്ധം അറിയാതെ പറയുന്നവരേയും എഴുതുന്നവരേയും തവികൊണ്ടു തല്ലണം എന്നു തന്നെ ബഷീർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.അബ്ദുൾ ഖാദറിന്റെ വ്യാകരണപാണ്ഡിത്യത്തിനുള്ള മറുപടിയിലൂടെ എഴുത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള വലിയൊരു പ്രഖ്യാപനമാണ് ബഷീർ നടത്തുന്നത്.ഉമ്മയെ മാതാവേ എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ അക്ഷ്രാഭ്യാസമില്ലാത്ത ഉമ്മ തവികൊണ്ടു തലക്കു കിഴുക്കുന്നുണ്ട് ഖാദറിനെ.ബാപ്പയെ പിതാവേ എന്നു വിളിച്ചപ്പോൾ ഒന്നുകൂടി കൊടുക്കുന്നു.ജീവിതസന്ദർഭങ്ങളാണ് ഭാഷയുടെ ഔചിത്യത്തെ നിർണയിക്കുന്നതെന്ന് നിരക്ഷരയായ ഉമ്മക്കുപോലുമറിയാം.അതുകൊണ്ടാണ് അവർ തവി കൊണ്ടു പ്രതികരിക്കുന്നത്.ബഷീറിന്റെ ഭാഷാപ്രയോഗത്തിന്റെ ഔചിത്യബോധം ജീവിതത്തെ നേരിട്ടറിഞ്ഞതിന്റെ ഔചിത്യബോധമാണ്.

                                            കൃതി വായനക്കാരുമായി എങ്ങനെ ഇടപെടാണം എന്നകാര്യത്തിലും ബഷീറിനു നിർബന്ധനിലപാടുകളുണ്ട്.വർത്തമാനം പറയുന്നതുപോലെ എഴുതണം എന്ന നിബന്ധം.വർത്തമാനം പറായുമ്പോൾ പറയുന്നയാളും കേൾക്കുന്നയാളും തമ്മിൽ അടുപ്പത്തിലാവുന്നുണ്ട്.വർത്ത്മാനം പറച്ചിലിൽ സംഭാഷണത്തിന്റെ സാധ്യതയാണുള്ളത്.കൃതിയും വായനക്കാരുമായുള്ള സൌഹൃദസംഭാഷണമാണത്.

ആടുജീവിതത്തിന്റെ എഴുത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി അതിന്റെ ഭാഷയായിരുന്നെന്ന് ബെന്യാമിൻ പറയുന്നുണ്ട്.എഴുത്തു പൊതുസമൂഹത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണമെന്നും അതിനെ അഡ്രസു ചെയ്യണമെന്നുമുള്ള നിലപാടാണ് ആടുജീവിതത്തിലെ ഭാഷ രൂപപ്പെടുത്തിയത്.ഒട്ടും സാഹിത്യസ്നേഹി അല്ലാത്ത ഒരാളെപ്പോലും കൃതിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനുള്ള മനപ്പൂർവമായ ശ്രമം. അതൊരു വെല്ലുവിളിയായി ഏറ്റെടുക്കു മ്പോഴാണ്‘സാഹിത്യം സ്ഥിരമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഗ്രൂപ്പുകളുടെ നിർവചനങ്ങൾക്കും അതിർവരമ്പുകൾക്കും അപ്പുറത്തുള്ള ഭാഷ ‘സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുക.

‘പാത്തുമ്മയുടെ ആട് പ്രസവിച്ചത് ശൊങ്കനായ ഒരു കുട്ടിയേയാണ്.അതീ പ്രപഞ്ചത്തെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്‘.പ്രപഞ്ചത്തെയാകെ നോക്കുന്ന വിശാലമായ കാഴ്ചയാണീ കുട്ടിക്ക്.അതിനു മന്ദഹസിക്കാൻ കഴിയുന്നത് മറ്റാർക്കും എളുപ്പം ഉൾക്കൊള്ളാനാവാത്ത ഒരു വീക്ഷണരഹസ്യം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്.പാത്തുമ്മയുടെആട്നമുക്കു തന്നത് ഇത്തരം കുട്ടികളേയാണ്..പ്രപഞ്ചവീക്ഷണത്തേയാണ്. അതിരുകൾ മുറിച്ചുകടക്കുന്ന നോട്ടങ്ങളിലേക്ക് മലയാളി ഉണർന്നത് അതോടെയാണ്.പാത്തുമ്മയുടെ ആടിന്റെ കുട്ടിതന്നെയാണ് ബെന്യാമിൻ. സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഒരാടുജീവിതം മലയാളി നേരത്തേ അനുഭവിച്ചതുകൊണ്ടാണ് അടിമത്തത്തിന്റെ ആടുജീവിതം അവനെ/അവളെ കൂടുതൽ പൊള്ളിക്കുന്നത്.